X
تبلیغات
گل - گل زعفران !

گل

شرح حال گلها

گل زعفران !

 

   

گل زعفران !


Safran fleur, tige et bulbe

 زَعفَران گیاهی است از تیره زنبقیان (Iridaceae)، سردهٔ زعفران‌ها (Crocus). واژه فارسی برای گیاه زعفران کُرکُم است. که در فارسی میانه به صورت کورکوم تلفظ می‌شد. در زبان ترکی زفرون (زفرو) [نیازمند منبع] و در عربی الزعفران در انگلیسی saffron در اسپانیایی azafrán در فرانسه safrane در ایتالیایی zaferano به هندی zuffron تلفظ می‌شود.

گل زعفران:زعفران گیاهی دارویی و صنعتی است که به بخش کلاله و یا قرمزی آن سر ریشه می گویند در ابتدا برداشت به رنگ قرمز است ولی به مرور به رنگ قرمز تیره تبدیل میشود.تازه آن ازعطر خوش طعمی بر خوردار است و به غذاهاطعم و لذت خاصی می دهد.

آشنایی:

زعفران با نام عمومی Saffron و نام علمی Crocus Sativusگرانبهاترین گیاه زراعتی موجود در کره زمین است و تنها گلی است که واحد خرید و فروش آن بجای تن و کیلوگرم مثقال و گرم میباشد.
زعفران از خانواده زنبق است ودرمنطقه آب و هوایی مدیترانه و غرب آسیا(از عرض جغرافیایی30تا50درجه شمالی وطول جغرافیایی10درجه غربی تا80درجه شرقی)در مناطق بسیار کم باران توران که دارای زمستان سرد و تابستان گرم هستند گسترش دارد. منشاء اصلی آن نواحی مختلف آسیا بوده است ولی امروزه با توسعه ای که پرورش آن پیدانموده در نواحی مختلف یافت می گردد.زعفران گیاهی چند ساله به ارتفاع 10 تا30 سانتیمتر و دارای پیازی سخت و مدورگوشتدار و پوشیده از غشاءهای نازک و قهوه ای رنگ است.ازوسط پیاز زعفران که در واقع قاعده ساقه گیاه به حساب می آیدو تعدادی برگ های باریک و دراز خارج میشوندکه سطح فوقانی آنهارنگ سبزولی سطح تحتانی آنهارنگ سبزروشن دارد.از وسط آنها نیز به زودی ساقه مولدگیاه خارج می شود که در انتها به 1تا3غنچه مولد گل ختم می شود.این غنچه ها به طور معمول در فاصله ماه مهر تا آذر مبدل به گل می شوند.گل های زعفران ظاهرلوله ای باریک ودراز و منتهی به 6 تقسیم بزرگ به رنگ بنفش و یابر حسب و اریته های گیاه به رنگ های گلی و ارغوانی دارند.تعداد پرچم آنها 3 و مادگی آنها مرکب از خامه دراز منتهی به کلاله 3 شاخه به رنگ قرمز نارنجی است.

 کاشت زعفران در ایران از قدمت ۳۰۰۰ ساله برخوردار است. این گیاه رنگی و گران‌بهای چندین ساله، بدون ساقه‌است و پیاز دارد و چون درخاک کویر به عمل می‌آید، به طلای سرخ و یا طلای کویر شهرت یافته‌است. از هر ۱۵۰ گل، یک گرم زعفران و از حدود ۱۴۷ هزار گل تازه، یک کیلو زعفران خشک به دست می‌آید. زعفران به علت طعم و رنگ و عطر عالی، کاربردهای فراوانی در تولید فرآورده‌های غذایی، دارویی و شیمیایی دارد.

مرکز اصلی پرورش این گیاه، مناطق کویری و کم آب جنوب خراسان و سابقه زعفرانکاری در این منطقه، به ۷۰۰سال پیش بازمی گردد. زعفران از محدود گیاهانی است که در شرایط سخت زیستی پرورش می‌یابد. با توجه به آن که جایگاه تاریخی زعفران در ایران بوده و منشا آن نیز ایران است.

گل زعفران که به بخش کلاله و یا قرمزی آن سر ریشه می‌گویند در ابتدای برداشت به رنگ قرمز روشن است ولی به مرور به رنگ قرمز تیره‌رنگ تبدیل می‌شود. تازه آن از عطر خوش طعمی برخوردار است و به غذاها طعم و لذت خاصی می‌دهد. برای کشاورزان در خراسان، زعفران (طلای سرخ) درآمد اصلی است.

گیاهی که تنها دو بار در اول آبان‌ماه (قبل از محصول‌دهی) و اوایل آذرماه (در پایان محصول‌دهی)، به آب نیاز دارد و تا بهار، آب باران و برف برای آن کافی است.

همچنین عصاره آن به صورت محصولی به نام Bitters Swedish توسط کارخانجات مختلف تهیه و جهت مصارف دارویی مختلف عرضه می‌شود. بر حسب آزمایش‌هایی که در اروپا انجام شده‌است، زغفران خاصیت کاهش چربی و کلسترول خون و افزایش نفوذ اکسیژن در پلاسما را در موش آزمایشگاهی از خود نشان داده‌است.

در طب عوام نقاط مختلف جهان، زعفران به عنوان آرام بخش، ضد اسپاسم، اشتها آور و مقوی معده استفاده می‌شود.

در کشور آلمان زعفران به عنوان آرام بخش، درمان درد معده و شکم و آسم مصرف می‌شود.  

 

 زعفران گياهي است با نام علمي Sativus Crocus از خانواده  زنبق (lridaceae) . 

چون زعفران داراي مصارف متعدد بوده و جايگاه ويژه اي را در تغذيه دارد ، از اين رو اطلاعات مفيدي براي خوانندگان و مصرف كنندگان اين ماده ي با ارزش ارائه مي شود .  

 زعفران از نظر طب قدیم گرم و خشک است.  

-         دارای بوی قوی و طعم تلخ است.

-       خون ساز است و گردش خون را آسان می کند .

-         باعث تحریک اعصاب می شود.

-         مصرف زعفران خونریزیهای بعد از زایمان را از بین می برد.

-         قوای جنسی را تقویت می کند .

-         کبد را تصفیه و قوی می سازد.

-         سرفه را رفع و اثر مفید روی درمان برونشیت دارد.

-         کلیه و مثانه را پاک می کند .

-         خوردن چای زعفران باعث هضم غذا می شود .

-         آرام بخش و خواب آور است.

-        گاز معده را برطرف می کند .

-         ضد تشنج – اثر مسکن درد –ادرا آور و قاعده آور است.  

-         و اگر بالاخره می خواهید همیشه شاد و خندان باشید زعفران بخورید.

  Les fleurs safran

خواص درماني :

 مهمترین خواص زعفران که از قدیم الایام بوده درمان افسردگی می باشد.  

زغفران خاصيت كاهش چربي و كلسترول خون و افزايش نفوذاكسيژن در پلاسما

در طب عوام نقاط مختلف جهان ، زعفران به عنوان آرام بخش ، ضد اسپاسم ، اشتها آور و مقوي معده استفاده مي شود . در كشور آلمان زعفران به عنوان آرام بخش ، درمان درد معده و شكم و آسم مصرف مي شود .

مصارف :  

زعفران به جهت طعم ، بو و رنگ زرد خاصي كه دارد به وفور در غذاها و به ويژه همراه با برنج ،. صنايع شريني سازي ، داروسازي و صنايع ديگر به مصرف مي رسد  

سميت :  

مصرف زعفران به مقدار زياد سمي است و باعث استفراغ ، خون ريزي رحم ، اسهال خوني ، خون روي از بيني ، پلك ها و لب ها ، سرگيجه ، بي حالي ، زردي پوست وتحريكات شديد ماهيچه هاي صاف و حتي گاهي مرگ نيز مي شود .  

 

توصیه :  

چون زعفران بر روی سیستم تولید مثل اثردارد بنابراین زنان حامله باید از خوردن آن  

احترازکنند زیرا ممکن است باعث سقط جنین شود.

 

 

گلی از خاک دیدم  زعفرانی      که از روی تو میدادم نشانی

 

Le safran est une épice aromatique issue d'une fleur, le Crocus à safran ou Crocus Sativus en latin, « sativus » signifiant « filament ».
 
Le Crocus à safran est une plante herbacée à bulbe qui appartient à l'ordre des Liliacées au même titre que les jacinthes, les narcisses, l'oignon et l'ail. De la famille des Iridacées, le crocus appartient à la sous-famille des Crocoïdes.
 
La fleur sort de terre durant les nuits d'automne, en octobre et en novembre, et sa floraison s'étale sur 4 à 6 semaines.
 
Le Crocus à safran est une fleur mauve, en corolle, composée de 3 pétales et de 3 sépales qui renferment 3 étamines recouvertes de pistil et 3 stigmates orange à rouge vif. Ce sont ces stigmates qui donneront le safran.
 
Les fleurs sont ramassées une à une à la main, le matin, avec une grande délicatesse afin de ne pas abîmer les stigmates qui seront prélevés fleur par fleur, puis mis à sécher.
 
L'opération de séchage est essentielle, c'est elle qui confère sa qualité au safran. Il perd 80 % de son poids et devient rouge vif, sec, cassant et léger.
 
Intervention de l'homme est nécessaire à la culture du safran.
 
Le safran est une épice rare et chère dont le rendement à l'hectare n'est que de 2 kilos. Il faut en effet entre 150 000 et 200 000 fleurs pour obtenir 1 kilo de safran.

    

De l'arabe za'faran, jaune, le safran est la plus chère des épices (plus chère que la truffe et le caviar). C'est la couleur sacrée des moines bouddhistes. Pour obtenir un seul kilogramme de safran il faut près de 150 mille fleurs de crocus sativus qui sont récoltées une par une à la main. Deux proverbes du Cachemire l'illustrent :

"un âne ne connaît pas la valeur du safran."
"Cuisiner de la panse de mouton avec du safran"

(ie gâcher ses ressources) 
 

    Vu son prix, il y a toujours eu des fraudeurs et des produits de remplacement :
  • Safran des Indes : Curcuma
  • Safran du Mexique, Safran Bâtard : pétales de carthame ( Catamus Tinctorius)
  • etc…

Comme le dit Pline : ' Rien ne se falsifie autant '
LA culture du safran est toujours présente en Europe, mais perds du terrain. On connait encore le safran de la Mancha espagnol et qques cultures en France dans le Gatinais mais aussi en Creuse. Il a souvent été une culture de complément.

 

safran

Historique du safran

 

Safran, origine arabo persane.
SAHAFRÂN, ZA'FHRÂN ou ZA'AFAR
de l'arabe ASSFAR ou du persan SAFRA
qui désigne la couleur jaune.
En latin médiéval SAFRANUM
Au 14 ème siècle il s'écrit SAFFRAN
En espagnol AZAFRAN
En italien ZAFFERANO
En allemand SAFRAN tout simplement.

En Grèce, c'est le mot KROKOS qui désigne le safran et qui signifie filament.
Crocus est la traduction latine de Krokos .

Krokos amoureux de la nymphe SMILAX et ami d'Hermes pratiquait les jeux du stade, il fut atteint en plein front par le disque et mourut, le sol fut imprégné du sang de sa blessure. Sur le lieu poussa plus tard la fleur avec ses 3 stigmates rouge sang qui symbolisant la résurrection et la puissance vitale.
(L'invention de la bouillabaisse aurait été imaginé par Venus pour étonner Vulcain)

Les romains l'utilisent pendant des cérémonies religieuses dans les théâtres et les bains.

Le safran entrait dans la composition du GARUM (sauce romaine), cette sauce aurait été redécouverte à la renaissance par le médecin et écrivain François Rabelais.

pursafrandefrance

 


+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم آبان 1390ساعت 14:51  توسط بهنود  |